MaMipOkO's profile>-<Bam_bEy>-<PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 22 EmpTyณ ตอนนี้หากคุณกำลังนั่งอยู่บนรถ...
มีพายุลูกใหญ่กำลังถาโถมเข้ามา
เมื่อมองไปรอบๆจะเห็นว่าเศษผง เศษฝุ่น ซากใบไม้บินว่อน
ผสมกับเม็ดฝนเม็ดใหญ่ที่เสมือนพยายามจะแข่งกันทิ้งดิ่งลงพื้น
ทำให้แทบจะมองไม่เห็นหนทางเดินข้างหน้าได้เลย
ถนนเบื้องหน้าที่เป็นถนนลูกรัง
พอโดนเม็ดฝนก็เสมือนจะละลายกลายเป็นน้ำเหลวๆข้นๆ
ที่มันทั้งแฉะ ทั้งเละ ยากที่จะเดินทางต่อไปได้จริง
บนรถที่มีคุณนั่งอยู่เพียงคนเดียว ปราศจากซึ่งเสียงใดๆทั้งสิ้นภายในรถ
มีแต่เสียงภายนอกที่ดูอึกทึก ครึกโครม ราวกับกำลังร้องรำทำเพลงกันอยู่อย่างนั้น
ถ้าเป็นคุณ จะมีความรู้สึกเช่นไร
แต่................
แต่.................
แต่.................
ตอนนี้ตัวฉันเอง...ทำได้อย่างมากก็แค่เพียง
นั่งมอง มอง มอง มอง
และก็ปล่อยให้สิ่งต่างๆมันดำเนินต่อไปในแบบที่มันควรจะเป็น
ปล่อย ปล่อย ปล่อย ให้มันเป็นไป ไร้การขัดขวาง หรือเหนี่ยวรั้งอย่างสิ้นเชิง
หัวสมองที่ว่างเปล่า ไม่สามารถที่จะคิด หรือสร้างสรรค์สิ่งใดได้ทั้งสิ้น
November 19 วันต่างๆที่ผ่านมา...วันนี้เป็นวันแรก ของการเปิดเทอมที่ได้กลับบ้าน
มองเหนตะวันก่อนตกดินในรอบสามอาทิตย์ที่เปิดเทอมมา
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าวันๆนึงไปไหนแปปๆมันมืดอีกแหละ
ก็ดีอะได้ผ่านช่วงเวลาที่มีความรู้สึกแตกต่างกันไปโดยไม่รู้ตัวว่ามันเกิดขึ้นอย่างไร
และก็อยากที่จะผ่านมันไปให้ได้ อาจต้องใช้เวลา
หรือเวลาอาจจะช่วยอะไรฉันไม่ได้เลยก็ได้ ครายจะไปรู้
เมื่อถึงวันๆนึงฉันอาจจะตัดสินใจได้ คิดว่างั้นนะ
ยังไม่ได้บอกทุกๆคนเลยว่าฉันไปดัดผมมาแล้วนะ
ตอนนี้ฉันได้กลายเปน1ใน3ของแก๊งหัวหยิกไปซะแล้ว
ต้องคอยระวังอยู่เสมอ เพื่อไม่ให้หัวของเราไปพันกะของเพื่อน
อาทิตที่2ของการเปิดเทอม เราก็ได้ไปทริปมา
ได้ซึมซับถึงความรู้สึก ถึงบรรยากาศที่รับรู้ได้ว่านี่แหละ
"บันชี"
มันอาจจะไม่ได้ต้องผาดโผนโจนทะยานเหมือนวิดวะ
หรือดูโหดร้ายทารุนมากมาย
แต่สิ่งที่สำคัญ มันคือ"ใจ"ของคนที่ตั้งใจทำจิงๆ
สำหรับทริปนี้สนุกๆจากใจจริง แต่ที่เสียดาย เหมือนไปไม่ครบก็คือ
ทามมายน้อยหน่าต้องไม่สบายด้วยว่ะ แย่แย่แย่...
สำหรับไปทริปคราวนี้ ทำให้ฉันกลับมาโดยได้ความรู้สึกที่เพื่อนๆบอกว่า
ในที่สุด ไอแบม มันได้ลิ้มรสผู้ชายแล้ว
เพื่อนกูทุกคนดีหมดเลย เจอคนไหน บอกเขาทุกคน
ดีใจกะเพื่อนมากมาย อยากบอกเพื่อนทุกคนว่ะ
"เพื่อน กูเกลียดมึงว่ะ" 555!!!
หลังจากกลับมาจากทริป ก็เหนื่อยไปมา
จากการสมัครฝึกงาน12ที่ ยังงอยู่ว่าไปสมัครทามมายตั้งหลายที่ขนาดนี้
อยากบอกว่า"ขอค่ารถกูคืนได้ไหมอะ" งบหมด กระเป๋าตังแบน จนเรียกว่าฟีบได้เลย เฮ้อ...
เคยไหมที่นั่งฟังเพลงๆนึงที่เปนเพลงเดียวกัน
วันนึง... ฟังแล้วนั่งร้องไห้ออกมาโดยไม่รู้ตัว โดยไม่เข้าใจความรู้สึกว่าที่เปนอยู่น่ะมันคืออะไร
วันถัดมา... ก็ฟังด้วยความเหนื่อย ฟังๆแล้วก็เผลอหลับไป โดยไม่รู้ตัว
วันต่อมา... ฟังแล้วรู้สึกใจโล่งๆ ไม่ต้องคิดอารายดี
ส่วนวันต่อๆมา มันก็วนเวียนไปวนเวียนมาอยู่แบบนี้แล้วแต่ความรู้สึกของแต่ละวัน
ฉันนี่มันดูติ๋งต๋องชะมัดเลย
ป.ล. ก็ดี ดี ดี ดี ดี ดี...จิงๆนะ
จะลอยกระทงแล้ว ก็เหมือนเดิม จะไปดูรักแห่งสยามๆๆๆครายก็ได้พาไปดูที
October 06 กับหลายสิ่งหลายอย่าง....นานมากมายเลยที่ไม่ได้อัพบลอก ตั้งใจไว้ว่าหลังจากบลอกที่แล้ว
ครั้งต่อไปที่จะอัพก็คือวันเกิดของตัวเอง
ไปๆมาๆ พอเอาเข้าจิงๆไม่มีเวลา แต่คิดไม่ออกแหละ ว่าเอาเวลาไปทำอาราย
รู้แต่ว่าวันเกิดเปนวันเสา วันนั้นยังไปขายของอยู่เลย
อีกอย่างวันนั้นก็นอนดึกด้วย ยังได้Happy Birthday พี่ชายที่เกิดวันเดียวกันอยู่เลย
สำหรับวันเกิดปีนี้ ก็มีความสุขดี ผ่านไปอีกปีก็ยังไม่มีครายๆ
เฮ้อ... แต่ที่ตลกก็คือ
ปีนี้มีอารมอยากให้คนอวยพรวันเกิดให้ ก็เลยไปทวงกะทุกคนเลยว่า
วันเกิดน่ะไม่อวยพรหน่อยหรอ
บางคนก็ออกแนวงงๆว่าอีนี่เปนรายป่าว
แต่เขาก็ทำตามมารยาท โอเค ฉันมีความสุขก็พอ
สำหรับเพื่อนๆเกริ์ลแก๊งค์ฉัน ก็ทำเซอร๋ไพร์สโดยการ...
แกล้งบอกให้ฉันมาติวเมเนให้ แล้วก็พากันไปห้องน้อยหน่า ให้น้อยหน่าตามมาทีหลัง
แล้วอีกวางก็บอกว่าจะไปหาพี่ พอน้อยหน่าเรียนเสร็จตามกลับมา ก็บอกว่า
"พวกแกฉันพาผู้ชายมาด้วย"
ไอเราก็ตั้งตาดูว่ามันพาผู้ชายนที่ไหนมา สรุปเปนอีกวาง ถือเค้กเข้ามา
เพื่อนๆก็ร้องเพลงHappy Birthdayให้
ก็แอบดีใจเล็กๆ ที่ฉันได้กินเค้ก2ปีซ้อน เปนเค้กที่ฉันชอบทุกครั้ง
นอกจากนั้น ก็ขอบใจหัวโตที่รักของฉัน ที่โทมาเปนคนแรก
แอบมีข้องใจเล็กน้อยว่าใช่วันเกิดฉันจิงอะป่าว ก้เม้าท์ๆไปก่อนแล้วถึงจะพูด
นอกจากนั้นก็ยังมีพี่รุ้ง ไอผึ้งที่แอบลืมวันเกิดฉันจนกว่าจะโทมาก็ปาไปจะ3ทุ่มแหละ
ส่วนอีโอแอบลืมจิงจังย้อนหลังหลายวันอยู่
อ่อ!!! แล้วก็น้องมลขอบคุนสำหรับสร้อยนะจ้ะ พี่ชอบอยู่แอบใส่มาเรียนด้วย
แล้วอีตาเอก ที่ซื้อชอคโกแลตรสชาตอร่อยมาก แต่ขอเปนกล่องใหญ่กว่านี้อีกนะสำหรับโอกาสหน้า
แต่ที่ชอบที่สุดก็คงเปนกล่องไม้ที่ใส่ชอคโกแลตมาอะ น่ารักดี ส่วนตุ๊กตามีหน่อเนี่ย...แย่นะไว้ฉันจะเอาคืน
สำหรับพี่กวางเราก็แลกของขวันกาน หวังว่าคงชอบของขวันนะค่ะ
สำหรับวันนี้เปนวันที่เพิ่งสอบเส็ดหลังจากใช้เวลาในการอ่านหนังสือมา 2 อาทิตเต็ม
เพราะก่อนหน้านี้ไม่ได้อ่าน...อิอิ
ถึงแม้จะรู้ว่าคะแนนมิดเทอมก็ห่วย แต่ความขี้เกียจพุ่งทะยานสูงมาก จนฉุดไม่อยู่
คงต้องทำใจไว้แต่เนิ่นๆ ไอตัวที่ว่าจะเก็บเอ ก็ท่าจะแห้ว
เล่นซะยังกะจบฮาเวิร์ดกานเลยทีเดียว
สำหรับคราวนี้ฉันไปสอบลอจิกตรงเวลาน่ะ แค่อีก30นาทีได้มั้งหรือน้อยกว่า
ฉันยังอยู่ประตูพหลอยู่เลย
อีกวางยิ่งกว่า จะเข้าห้องอยู่แหละยังไม่มา แย่ว่ะ...
นอกจากนั้นตอนช่วงอ่านหนังสือสอบฉันกินนอนกินนอนจนอ้วนเปนหมูอยู่แล้ว
มันไม่สามารถฉุดรั้งความอยากไปได้เลยสักกะที
กินจนของหมดบ้าน ถึงจะเลิกกิน
ต่อไปจะเปนการปฏิวัติตัวเองซะใหม่แหละ
หลังจากวันพุธที่สอบบันชีเสร็จ เพื่อนๆเล่นกลับบ้านเกิดกานหมดเลย
ปล่อยฉันกะไออามอยู่ในเมืองเหงาหงอยเชียว
แปลกใจมากที่อยู่ดีๆน้อยหน่ากลับบ้าน รึว่า...จะหา...ตามที่บอกกะพ่อแล้ว เรื่องนี้ต้องสืบ
วันนี้พอสอบเสร็จ ไปดูบอดี้ศพ19 มาด้วย เพิ่งไปดูโรงที่พารากอนเปนครั้งแรก ก็ดูไฮดี
ผู้ชายก็หน้าตาดีๆทั้งนั้นเลยด้วย ขาวๆหล่อๆทั้งนั้น
เปนหนังผีเรื่องแรก เอ๊ะ...เด๋วก่อนเขาเรียกหนังผีป่ะอะ แต่ก็ก่ำกึ่งน่ะ
นั่นแหละช่างมันเถอะ
แต่เรื่องนี้ฉันดูคุ้มน่ะ ไม่ได้ปิดตา เพราะผีหน้าตาขี้เหร่มาก
หนังมีพลอตเรื่องที่ชวนติดตาม ฉากที่สร้างได้ดี มีกราฟฟิกเยี่ยม พระเอกเซอได้ใจดี และทำเรื่องได้น่าพิศวงอยู่
เพราะไปดูกะอีเสริมพร้อมกัน แต่ออกมาจากโรง เข้าใจไปคนละอย่างอยู่
งั้นถ้าครายไปดูมา...ตอบด้วยว่า แป้ง แสดงเปนคราย...
เปนหนังไทยอีกเรื่องที่น่าหนับหนุน
เด๋วนี้พอไปสยามแล้วรู้สึกว่า..................
เด็กๆมันล้ำว่ะ แต่งตัวปรี๊ดอยู่
ไหงฉันปล่อยช่วงเวลาที่ฉันอายุเท่านั้นผ่านเลยไปได้ไง
ฉันยังบ๋องแบ๋ว นอนดูทีวีอยู่บ้านอยู่เลยอะ เฮ้อ...เวลาไม่เคยรอครายจิงๆ
ตอนนี้...ช่วงเวลาปี3 ของฉันมันผ่านไปครึ่งทางแล้วอะ แย่จัง
ไหนจะต้องมากังวลกับเรื่องฝึกงานอีก
ซึ่งจะทำไงดี ภาษาแย่ ไม่มีความสามารถ เขาจะรับฉันเข้าไปไหมอะ
ช่วงนี้ ชีวิตอยู่แต่กะทีวี กลายเปนแม่บ้านที่ติดละครไปซะแล้วตั้งแต่จันถึงอาทิตเลย
ก็ดี จะได้ไม่ว่าง จะได้ไม่ฟุ้งซ่าน มันคงเปนช่วงเวลาที่ให้มันผ่านไปได้เรื่อยๆ
ป.ล. อยากบอกว่าคิดถึงคนนั้น คิดถึงคนนี้ คิดถึงคนโน่นมากมายก่ายกอง
เป็นคนที่ไม่สามารถประสงค์ออกนามหรือบอกให้เขารู้ได้
หรือบางทีฉันอาจจะบอกเขาไปแต่เขาก็ไม่ได้คิดอารายอยู่ดี เขาก็คงคิดว่าฉันพูดเล่นๆตามประสานั่นแหละ
คนที่มาอ่านไม่ต้องมาทำเปนสงสัย
ฉันก็คิดถึงเพื่อนๆทุกคนน่ะ เราไม่ได้เจอกันเลย
คิดถึงทุกคนน่ะ หวังว่าเราคงจะได้ไปเที่ยวสักวันนึง...นะ
แต่ไม่รับประกันว่าเมื่อไหร่นะจ้ะ
เมื่อกี้ได้ดูเอมวี เพลง"อกหัก"มา รู้สึกชอบประโยคนี้จัง
"ความรักลวงหลอกมันก็แค่เจ็บปวด ไม่มีค่า"
ไปแหละ ขอบคุนที่มาอ่านบลอกนะค๊า ค๊า ค๊า
August 18 17 August 2007สำหรับบลอกนี้ ใช้เวลากลั่นกรองมานานเหมือนกัน คิดว่าจะอัพตั้งแต่หลังสอบมิดเทอม
แต่ไร้เรี่ยวแรงจิงๆเลยคิดว่าอีกสักพักจะอัพ แล้ววันนี้ก็เปนเวลาอันเหมาะสม
เพราะเปนสัปดาที่ฉันมีความสุข เลยอยากจะเล่าให้ทุกๆคนฟัง...
ช่วงนี้ทามมายเพื่อนๆฉันอัพบลอก แล้วจะต้องอัพถึงราศีเกิดตัวเองด้วยอะ แต่ฉันจะไม่ทำ
เพราะเราเปนตัวของตัวเอง เปนไง ดูเปนคนมั่นใจไหม
แต่ราศีสิง เขามักจะบอกว่า คนเกิดราศีนี่ จะหน้าตาดี เสมอ
ไม่ว่าผู้ชายหรือผู้หญิงจิงๆนะ
หลังจากที่ฉันสอบมิดเทอมเสร็จ ผ่าน5วันแห่งความหฤหรรษ์ มาได้ ดีใจสุดยอด
เพราะสอบวันแรก ก็ทำฉันใจหายวาบแล้ว เนื่องจากด้วยความมั่นใจว่าอาจานไม่มีทางเปลี่ยนวันสอบแน่นอน
ก็เลยไม่สนใจที่จะไปถามคนอื่นว่าสอบวันไหน สรุป วันอาทิตย์ที่29กรกฎาคม2550
ณ เวลา 13.30 น. อีแบมก็นั่งอ่านขั้นสูงอยู่ เพราะว่าจะมีสอบวันจันทร์ แต่ยังอ่านไม่ถึงไหนเลย
ก็อ่านๆอย่างขะมักขะเม้น ยังร่วมค้า ยังคิดอยู่เลยว่า จะเดบิต เขียว แครดิต เขียว
ได้ป่ะเนี่ย สักพัก มีคนโทเข้ามาแล้วก็วาง ก็ไม่ได้คิดอาราย เพราะเปนเรื่องปกติ เลยไม่ได้คิดจะเดิน
ไปดูว่าครายโทรมา สักพัก โทรมาอีก เลยไปรับ สรุปเปนไอกวางโทมาบอกว่า...
"ไอแบม ไอลิ้มโทรมาบอกว่า วันนี้สอบลอจิก ตอนบ่าย2โมงครึ่ง"
จะทำไงดี เอาแล้วไง
ไอแบมคิดไม่ออก สมองหยุดทำงานไปชั่วคณะ แล้วไอกวางก็เลยบอกว่า
"ไปสอบเถอะ"
โอเค หลังจากนั้น ไอแบมถอดเสื้อ กางเกงอย่างฉับพลัน
พร้อมกับใส่เสื้อนิสิตและกระโปรงพีทโดยทันที ลงมาข้างล่างพ่อแม่ตกใจ จะไปไหนเนี่ย
"ไปสอบ"
แม่งง แน่ซิ ครายๆก็ต้องง เพราะกูเองอ่านจบไป แต่ยังไม่ได้ทบทวนเลย กูจำได้ซะที่ไหนล่ะ
อยู่จะให้ไปสอบ อีกวางยิ่งไปกันใหญ่ ณ ขณะนั้นอยู่นครปฐม
กับเวลาอีกไม่ถึงชั่วโมง จะสอบแล้ว ดังนั้น ไอแบมก็เลยไปโดยแทกซี่
พร้อมบอกพี่คนขับว่า "พี่ๆขับเร็วๆหน่อยนะค่ะ หนูมีสอบตอนบ่าย 2 โมงครึ่ง"
ซึ่งขณะนั้น เวลา 13.45 น. ได้มั้ง แทกซี่ได้แต่ขำ พร้อมกับความเร็ว 140 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ทำให้ไปถึงได้ทันเวลาพอดี
แต่...ไม่จบแค่นั้น ไปถึงมหาลัยฝนตก รถเข้าไปจอดตรงหน้า ศร 3 ไม่ได้
ต้องเดินทะลุสังคมเข้าไป ตัวเปียกหมดเลย ขอบอกว่า ตอนนั้นใต้ศร3 คนยืนเต็มเลย
เพราะติดฝน ไอแบมก็เดินเข้าไปพร้อมกับเสื้อนิสิตที่เปียกฝน ซีทรูมากมายอะ
แต่ความซวยยังไม่หมดแค่นั้น พอไอกวางมา ก็เข้าห้องสอบ ก็ลิ้มบอกว่า ห้อง 301 -302 ห้องไหนก็ได้
แต่ไม่ได้บอกว่า 302น่ะมันเปนอีกเซคนึงซึ่งข้อสอบมันคนละชุด
ไอแบมกะไอกวางก็เขียนชื่อในข้อสอบเรียบร้อย สรุปต้องเดินออกมาอีกห้อง
นั่งทำให้เสร็จในเวลา ชั่วโมงครึ่ง 80 ข้อ แย่ว่ะ กูกะเก็บเอ สรุปมั่วไปเยอะ กะท้อปเลยอด แย่ว่ะ...
หมายเหตุ หากครายเหนฉันในวันนั้นน่ะ คงจะคิดว่า
ยัยซิ่มโบ๊ะที่ไหนมาสอบเนี่ย เพราะไปสอบด้วยสภาพหัวมันๆใส่แว่น หน้ามัน ตัวเปียกฝน
มันไม่มีอะไรดีสักอย่าง ดีน่ะ ว่าเจอครายก็จำไม่ได้ โชคดีไป
หลังจากนั้นก็มีสอบ 4วันรวด ขั้นสูงก็สอบไปงงไป ว่ากูทำรายไป
แถมมีการโชว์เหนือด้วยการทำข้อ1ทั้งแบบรวมและแบบแยก โดยที่เขาให้ทำแบบเดียวเปนไงล่ะ
ต่อมาสอบบัสฟิน ลอกกระจุย หนุกหนานมากมาย ถ้าอาจานรู้ว่าการที่เขา
แจกกระดาษาเพื่อบอกว่างดเรียน แล้วทำให้น้อยหน่าสามารถ
ทำกระดาษตกแล้วให้ไออิ๊ดเขียนคำตอบกลับมาให้ได้ล่ะก็ อาจานเขาคงเสียใจมากแน่นอนอะ
อีกอย่างสรุปหนูควรลงทุนในประเภทใดดีล่ะค่ะเนี่ย
วันถัดมาอีก สอบเอไอเอส ก็พอทำได้ ยกเว้นไม่สามารถแยก ดีเอฟดี
ที่เปนcontext กะ level 0 ได้เท่านั้นเอง ไม่รู้ว่ารูปมันต่างกันตรงไหน ดังนั้นจึงทำให้
ไอแบมวาดผิดหมดเลย flowchart
ก็ไม่รุ้ว่าตกลงมันต้องเปนเอกสาร หรือทำด้วยมือกันแน่ งงงวยงวยงงมาก
สุดท้ายท้ายสุด เมเน ก็ฮาเหมือนกัน เพราะไม่รู้ว่าที่เขียนไปมันอะไร มันเกี่ยวกันป่ะเนี่ย
มันมีผลต่างรายบ้างก็ไม่รุ้จำไม่ได้เลย โง่ขึ้นมาทันทีทันใด
สรุปวันศุกได้หยุดพัก ไอแบมขอนอนล้างแค้นจนถึงเที่ยง ดูทีวีจนถึงบ่าย3โมงกว่า
แล้วค่อยอาบน้ามแปรงฟัน ชีวิตสุขีมากๆอะ
หลังจากอาทิตที่สอบเส็ด ชีวิตไอแบมไม่มีราย นอกจาก ไปเรียน นั่งคุย
เดินห้างแทบจะครบทุกห้าง กลับบ้าน กินข้าว เล่นเอม
แล้วก็นอน ชีวิตเปนงี้
มาตลอด 2 สัปดาห์เต็มๆ ยังรู้สึกไม่พอเลย แต่ไหง ต้องเริ่มอ่านหนังสืออีกแล้วฟ่ะเนี่ย
แต่ที่มีความสุขที่สุดก็คือ เมื่อวันพุธที่ผ่านมา น้องแบมได้ไปดู พี่แมนหรือพี่บุญศักดิ์
แข่งแบดมินตันรอบชิงชนะเลิศมาด้วย เพราะว่ามีกำลังใจน้องแบมไปเชียร์
ส่งผลให้พี่แมนชนะขาด แทบอยากจะตะโกนไปว่า
พี่แมนน่ารักๆๆๆๆ
แถมพี่แมนยังถอดเสื้อโชว์กลางสนามอีก งี้จะอดใจไหวได้ไงล่ะ
ก็กล้ามนี้เปนหมัดๆ น่าหยิกชะมัดเลย
แต่จิงๆแล้วพี่แมนน่ะเปนงานรอง งานหลักที่ฉันไปดูเพราะฉันชอบแบดมินตันมากๆต่างหาก
พี่แมนไม่เกี่ยวเลยจิ๊งจิงๆ
ขอบอกว่าทั้งชายคู่และชายเดี่ยวสนุกทั้ง2คู่
ชายคู่ก็ตบเอาๆดูสาดิตดี
การไปครั้งนี้จะไม่สามารถเกิดขึ้นได้เลยหากขาดผู้สนัสนุนคนสำคัญไป
ได้แก่ ไอโอเพื่อนเลิฟ ที่ไปเปนไกด์พาเราทัวร์ธรรมศาสตร์ รังสิต มหาลัยอาร๊ายโคตรกว้างมีแต่ตึกกะสนามหญ้า
ไอโตสุดที่รักสุดหล่อ ขอบคุณมากๆนะจ้ะ ที่ยอมโดดเรียนเพื่อมาดูแบดด้วยกัน ฉันซาบซึ้งในน้ามใจมากๆ
รักแกว่ะ
ไอผึ้งเพื่อนรักสุดสุดรัก ที่ยอมสละเวลาการดูลูกไม้หลากสีพร้อมกับตอนอวสานของดอกฟ้ายาใจ ก็ฉันแค่อยากเจอแก คิดถึง
ไม่ได้ตั้งใจให้แกอดดูตอบจบจิงๆนะ...อิอิ
ไอกวาง ในเมื่อฉันอยู่กะแกแล้วจะทำให้ฉันสบายใจ ดังนั้นแกก็ควรจะอยู่กะฉันต่อไปน่ะดีแล้ว ขอโทษด้วยที่ปล่อยให้กลับไปคนเดียว
แต่ฉันรู้ไม่มีครายกล้าทำร้ายแกแน่นอน จิงมะ
หมายเหตู...
เหตุการณ์ที่รถตู้ไปท่าพระจันหมด เป็นความคิดของไอโอทั้งหมดทั้งสิ้น
ทำให้ไอผึ้งไม่สามารถกลับไปได้ ไอผึ้งถ้าจะโกรธ โกรธอีโอน่ะ
"เฮ้ย...หลังนั่ง 4 คน"
เป็นคำพูดของอีโอที่ทำให้เราต้องนั่งเบียดไม่สามารถกระดุกกระดิกได้เลย
แถมยังต้องจ่ายคนละ30บาทเท่ากับผู้อื่นที่นั่งอย่างสบายใจ ทีหลังห้ามไปเชื่อคำพูดมันเด็ดขาด
ช่วงนี้...รู้สึกมีความสุขดี ชีวิตก็เรื่อยๆไปตามประสา
แต่ไหง อ่านดวงเดือนนี้ในนิตยสารเล่มไหน ก็บอกว่าฉันจะได้เจอคนรักบ้างล่ะ
อาจจะเจอกันโดยบังเอิญ หรือยังไงก็ตาม ตอนนี้ปาไปแล้วครึ่งเดือน ถ้าไม่เปนไปตามที่เขียนไว้น่ะ
จะไปเผาสำนักพิมเลยดีมะ ข้อหา ทำให้ฉีนมีความหวังอยู่ได้ รู้ไหม
มันเหนื่อยกับการที่ต้องรอเพื่อให้สมหวังสักที
ยังไง...ไว้เรานัดกันไปเจออีกน่ะ หนุกๆฉันชอบอะ
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง นะนะนะนะนะนะนนะนะนจ้ะ...!!!!!
จะขอเม้าท์อีกสักเรื่อง...
ตอนนี้กลุ่มฉันมีแต่สาวสวยกานเต็มไปหมด สวยเอาๆสวยเอาๆ
น้อยหน่ากามลางจะไปดัดฟัน เพราะอีก3เดือนจะได้ออกเดทล่ะ ก็ต้องติดตามดูกันต่อไป
ไออาม ไอแนน ก็ขาวเอา สวยเอา เฮ้อ...พวกนี้นี่ไม่ไหวนะ
ไอแป้ง กะ ไอกวาง ก็ขี้อิจฉาขึ้นทูกวันๆแย่จิงๆ
ไออิ๊ด อ่านบันชีตลอด...นอนตลอด
ส่วนฉันรักทุคน ชอบทุกคน น่ะ...........5555+++
July 13 อยากกลับไปเป็นเด็กจัง... ตอนนี้รู้สึกอยากกลับไปเป็นเด็กจังเลย ทำไมถึงรู้สึกว่า
พอโตขึ้นมา ทามมายต้องรับรู้ปัญหาแสนแปด ที่ไม่อยากรับรู้ หรือว่ารับรู้จนเบื่อๆ
จนบางทีอยากกลับไปเป็นเด็ก เพราะคิดว่า เป็นเด็กจะได้ไม่ต้องเข้าใจอะไร
ก็แบ๋วกินขนม เล่นกะเพื่อนไปเรื่อยเปื่อย หรือบางทีก็คิดว่า
อยากโตซะให้มันรู้แล้วรู้รอดจะได้แก้ไขปัญหาที่มันเป็นอยู่ซะที ให้มันคลี่คลายสักที
เพราะรู้สึกค่อนข้างแย่นะ หากต้องเป็นแบบนี้ หวังว่า มันคงจะดีขึ้นในไม่ช้านะ ...อยากร้องไห้ แต่ร้องไม่ออก
หรือไม่ก็รับสมัครไหล่ของใครสักคนนึง เอาไว้ซบตอนร้องไห้จะได้ไหมอะ...
อีกอย่างนึงก็คือ ก่อนที่จะมาอัพสเปซ ได้อ่าน Forward mail จากเพื่อน ที่มีชื่อว่า "คำตอบของการจากลา"
อ่านแล้วรู้สึกชอบอะ เพราะตัวเราเอง ก็คิดแบบนี้นะ บางที
หากเรารักใครสักคน แล้วไม่ว่าด้วยสาเหตุใดๆก็ตาม ที่เราไม่สามารถอยู่ด้วย
กันได้ หรืออาจได้อยู่ด้วยกันแต่ก็แค่เพียงไม่นาน ถ้าเปนอย่างนั้นจิงๆ
ขอแค่เพียงให้เรามีช่วงเวลานึงที่ได้อยู่ด้วยกัน
ถึงแม้ช่วงเวลามันจะแสนสั้นมากก็ตาม แต่เรื่องราว ณ ตอนนั้น
ก็จะอยู่ในความทรงจำของเราสองคนตลอดไป...
ถึงเวลาที่อยู่ด้วยกันจะไม่นานเป็นสิบปี
หรือเราจะไม่ได้อยู่ร่วมกัน ผมอยากบอกว่า ผมดีใจมากที่ได้รู้จักคุณ แม้คุณจะจากผมไปในที่แสนไกลแล้วก็ตาม ผมก็ไม่เสียใจหรอก
และหากมีเวลาเพียงนาทีเดียว เพื่อให้คุณกลับมาโอบกอดและบอกลาผมอีกครั้ง ผมก็พร้อมจะอยู่ข้างๆ กับคุณ โดยไม่กลัวเสียใจเลยสักนิดเดียว เพราะเป็นสิ่งหนึ่งในหลายๆ สิ่ง ที่เราช่วยกันลิขิตขึ้นมา ป.ล. หากเพื่อนๆมาอ่านคงไม่เข้าใจอะไรหรอก ไม่ต้องถามหรอกนะ แค่อยากระบายนิดหน่อยอะ
หากครายเปนห่วง ก็ขอบคุณมากๆนะค่ะ July 07 ดีดีดีดีในที่สุด...ระยะเวลาการเปิดเทอมมันก็ผ่านไปแล้ว 1 เดือนกับอีก1 อาทิตย์
และอีก3อาทิตย์ แห่งความหฤโหดก็ย่างกายเข้ามาแล้ว อาจจะ
จริงที่ใครๆบอกว่า ปี3 เป็นปีที่ยากที่สุดเพราะเรียน 5 ตัว
อินเตอร์ไปแล้วประมาน 2 อาจจะดูว่ามันน้อย แต่กูแปลไม่ออก
ต้องเปิด Dic ตลอดเลยต้องอ่านทั้งภาษาไทย แล้ว
ก็มาอ่านภาษาอังกฤษ ถึงจะเข้าใจ
มันยุ่งยากไหมเนี่ย...
แต่เอาเถอะ ประเด็นที่วันนี้อัพสเปซ ก็เพราะว่า เมื่อเย็นๆได้ดูเอ็มวี
ของพี่บอยตรัย ซึ่งคิดว่าเคยดูแล้วล่ะ แต่ไม่ได้สนใจ
แต่พอได้มาฟังวันนี้ก็รู้สึกชอบ
รัก...การที่เราจะหลงรักใคร สักคนหนึ่งนั้น
มันต้องมีเหตุผลสักเท่าไร
เพราะเขาคุยเก่ง เพราะเขาน่ารัก
หรือเขาสวยมาก อ่อนโยนสดใส ผมไม่รู้หรอก
และก็ยังไม่ค่อยแน่ใจ
รัก รู้ใช่ไหมว่าผมรักคุณ คุณคือคนนั้น แต่ถ้าจะถามว่าทำไม
เพราะรอยยิ้มคุณช่างดูคุ้นเคย เพราะความใจดี
ไม่มีอ่อนไหว กี่ร้อยพันคำตอบมันก็ยัง
ไม่ตรงกับหัวใจ
ก็มันรัก...รักโดยไม่มีเหตุผลได้รึเปล่า มันเหงาเมื่อคุณไม่อยู่ตรงนี้ ไม่รู้ทำไม
บอกว่ารักเพราะใจมันเรียกร้อง แค่นี้ได้ไหม
ไม่รู้ต้องใช้คำใด อธิบาย
ต่อความรู้สึกนี้
คำใดจะเหมือนหัวใจ ที่รู้สึกรัก...ก็ผมแค่รู้ว่าใช่
ก็มันรัก...รักโดยไม่มีเหตุผลได้รึเปล่า มันเหงาเมื่อคุณไม่อยู่ตรงนี้ ไม่รู้ทำไม
ก็มันรัก เพราะใจเรียกร้อง...แค่นี้ได้ไหมไม่เห็นต้อง
คิดมากมาย
บอกว่ารัก รักโดยไม่มีเหตุผลได้หรือเปล่ามันเหงาเมื่อ
คุณไม่อยู่ตรงนี้ ไม่รู้ทำไม
บอกว่ารักเพราะใจมันเรียกร้อง แค่นี้ได้ไหม ไม่เห็นต้อง
มีคำใด ไม่เห็นต้องคิดมากมาย
ป.ล. แค่นี้แหละ...ที่อยากจะอัพ พอใจแหละช่วงนี้ถ้าถามว่า เหงาไหม ก็ไม่ค่อยนะ แค่ไม่รู้เหมือนกันปล่อยให้เวลาเป็นคนบอกล่ะกัน June 09 ขึ้นปี3แล้วนะเราหากเพื่อนๆได้มาอ่านบลอกอันนี้ ตอนนี้ทุกคน
คงกำลังเป็นนักศึกษาปี3 กันแล้วล่ะซิ บางคนอาจจะดีใจ ที่อีก2ปี ก็จะ
เรียนจบแหละ บางคนก็อาจคิดว่า อุ๊ย!ทำไมฉันดูแก่จังเลย ต่างคน
ก็ต่างความคิดกันไป แต่ทียังไม่เปลี่ยนก็อาจจะเป็นความสวยของฉันที่ไม่มีวันเปลี่ยน
เฮ้อ!บางทีก็อยากเปลี่ยนบ้าง แต่ทำยังไงก็เปลี่ยนไม่ได้สักที...อิอิ
สำหรับการเปิดเทอมอาทิตย์แรกที่ผ่านมาสดๆร้อนๆ
อยากจะตะโกนดังๆว่าร้อนโว้ย เอาเป็นว่า 5วันทื่ผ่านมาทั้งเหนื่อย ทั้งร้อน ทั้งง่วง ทั้งเมื่อย และอะไรอีก
หลายๆอย่างมากมาย ลองไปเรียนSpeaking มานึงครั้ง ก็ท่าทางจะไปไม่รอด เลยต้องชิงดรอปไปก่อน ก็คิดดู
ว่าฉันไปTestภาษามา ยังไม่ผ่าน Let talk1 แต่นี่ให้ซื้อหนังสือ let talk3 แล้วฉัน
จะไหวไหมเนี่ย เลยไปแอดอิ้งไม่ได้เลย สรุปต้องเก็บไว้เรียนเทอมไหนไม่รู้ ยังไม่แน่ใจ
สุดท้ายก็ต้องไปเรียน Logic ที่เขาบอกกันว่า เอแน่ๆหากฉัน
ไม่ได้เอ ถือว่าโง่รึป่ะนิ
อ๋อ...แล้วจะบอกว่า ฉันมีหลานรหัส เป็นผู้ชายด้วย สายเราจะไม่สิ้นผู้ชายแล้ว หลังจาก
ที่ปีนี้พี่เอริ์ท ก็จะรับปริญญาทำให้เราเหลือผู้หญิงกัน 3คน ถือว่าเป็นโชคดีหรือว่าโชคร้ายก็ไม่รู้ วันที่จับสายรหัส
น้อยหน่ากะไอกวางก็ว่าหล่อ ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันต้องไปเจอโดยด่วน ดังนั้นพอเปิดเทอมวันแรก ฉันรีบไปดูเลยให้เห็นกับตา
ก็ดีนะ ฉันจะไม่ยอมชมเด็ดขาดว่าหล่อ เด๋วจะได้ใจ ยิ่งเป็นคนชอบหลงตัวเองอยู่ด้วย อีตาหลานฉันคนนี้อะ
แต่ก็ดีนะ ฉันไม่เจอผู้ชายที่เรียนบันชีเป็นแบบนี้มานาน 2ปีแล้ว หรือเป็นเพราะฉันไม่ค่อย
รู้จักใครกันแน่ว่ะ ถ้าฉันกินเด็ก เพื่อนๆไม่ว่ากันใช่ป่ะ...
แล้วเมื่อวันพุธที่ผ่านมา เราไปทะธุระ สักอย่างนึง ต้องนั่งรถพี่หวานเพื่อเข้าไปในสำนักพิพิธ
นั่งเข้าไปก็ไม่มีปัญหาหรอกค่ะ ปัญหามันเกิดตอนลงรถ ฉันก็แค่ลงรถแล้ว เอามือวางไว้กะรถ ตรงระหว่างที่ประตูเท่านั้นเอง
กำลังจะตะโกนไปว่า ไออามอย่าเพิ่งปิด ยังไม่ทันได้พุด ไออามปิดประตูอย่างแรง หนีบนิ้วฉันไปแล้ว นิ้วฉันบุ๋มเลย
ดีนะที่พี่หวานเอาน้ำแข็งมาให้ประคบ ไม่งั้น นิ้วฉันต้องโตเหมือนรายไม่รู้ นึกไม่ออกเหมือนกัน
พี่หวานบอกว่า ตายแหละ!!ถือเป็นเกียรติกะรถพี่เขามากเลย
สำหรับวันศุกร์แรกของการเปิดเทอม เราก็เริ่มการว๊ากกันเลย ฉันก็ทำตัวมี
ประโยชน์เหมือนกันนะ ฉันเป็นนางพยาบาล ซึ่งใครๆมักจะบอกกันว่า ฝ่ายพยาบาลเนี่ย เขาคัดหน้าตา
ด้วยนะ หน้าตาไม่ดี ทำไม่ได้หรอกนะ วันนั้นเราก็จะได้เห็น หน้าผากโปงเหน่ง ของแต่ละคน ว่ากว้างกันขนาดไหน
บางคนก็ขอแอบมีปอยกะแดะกันคนละนิดคนละหน่อย ว๊ากวันแรกยังเบ๊าะๆ ฉันมั่นใจว่า
มันต้องโหดกว่านี้ ก็รู้สึกดีนะ ที่ได้เข้าไปเห็นการทำงานของเพื่อนๆ พี่ๆ
น้องๆ รู้สึกว่า เปนครอบครัวที่อาจจะใหญ่หน่อย แต่มันรู้สึกอบอุ่นมากๆ พี่ทุกคนให้ความเป็นห่วงน้องตลอด
รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก แต่แอบบ่นนิดนึงว่า นางพยาบาลหน้าจะไหม้อะ ทามมายแดดมันออกตอน
ที่ฉันยืนอยู่ แต่พอฉันได้ออกมาพระอาทิตมันกลับตกพอดีล่ะ....
สุดท้ายแหละ ขอฝากถึงใครหลายๆคนซะหน่อย เริ่มจาก...
ป.ล. น้อยหน่าเป็นคนแรกล่ะกัน ฉันรู้ว่าแกคงเหนื่อยมาก ไม่ค่อยได้หยุดเลย เอาเป็นว่า ตอนสอบ หากแกยกพี่เฟียซให้ฉัน ฉันจะติวให้นะ
ป.ล. คนต่อไป ไอกวางล่ะกัน สำหรับฉันกะแก คงแทบไม่ต้องพูดอะไรแล้ว แต่ยังไงขอบใจมากที่เวลาโทรไปแกก็คุยกะฉันเสมอ
ป.ล. ต่อไปก็ไอแนน สาวสวย สวยสุด เลิกเป็นคนคิดมากสักหน่อย หากหนุ่มไหนที่มาจีบแลวไม่ชอบ แบ่งเพื่อนบ้างนะจ้ะ
ป.ล. สำหรับไออิ๊ด หากวันไหนที่แกนัดกะไอไปป์ อย่าลืมให้ชวนแชมป์ไปด้วยนะ ฉันจะได้ตามแกไป แกคงไม่ใจร้ายกะฉันใช่ไหม
ป.ล. ส่วนไอแป้งเด๋วนี้แกชักจะเป็นนางมารร้ายนะ ชอบยุแยงตะแคงรั่ว ระวัง ผลบุญไม่หนุนนำน่ะแก ดูไอกวางเป็นตัวอย่าง อิอิ
ป.ล. คงเป็นสาวสวยอีกนึงคน ไออามยังไงก็ขอให้กลับมาหวานชื่นเหมือนเดิม ฉันยังไม่อยากเปนแก๊งสาวโสดหรอกนะ
ป.ล. ดีใจนะ ที่ได้พี่รหัส น้องรหัส ที่น่ารัก และดีมากๆ สำหรับหลานรหัส เป็นกรณียกเว้น
ป.ล. คิดถึงเพื่อนๆทุกคน ที่โรงเรียนนะจ้ะ ไว้เราหาเวลานัดเจอกันนะ คิดถึงพี่รุ้ง ไอผึ้ง ไอโต ไอโอ และใครอีกหลายๆคน
ป.ล. ขอบคูณมากๆนะสำหรับสมุด ดีใจทุกครั้งที่ได้เจอ ถึงแม้จะไม่ได้คุยก็ตาม ขอบคุณสำหรับอะไรหลายๆอย่างล่ะกัน
April 21 20 April 2006 นึกว่าเราจะไม่ได้อัพสเปซอีกแล้วนะเนี่ย...เนื่องด้วยพยายามจะอัพมาหลายครั้ง
แต่มันดันบอกว่า Page error หมายความว่าไงเนี่ย เปนงี้ร่วม2เดือนได้ แมร่งตกลงว่ามาถึงตอนนี้เลยจำไม่ได้เลยว่าตอนนั้นจะอัพว่าอะไร
แต่ช่วงที่ผ่านมา รู้สึกว่าก็มีความสุขดีนะ เรื่อยๆ ไม่มีรายมากหรอกนะ...จิงๆ
ช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา...เราได้ไปเที่ยวต่างจังหวัดมาที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ บริเวณอ่าวมะนาว แต่อยู่ลึกเข้าไปอีก
เราเดินทางไปพร้อมกับคณะพี่น้อง ญาติของคนนู้น คนนี้ ราวๆเกือบ 60ชีวิตได้ เราใช้เวลาเดินทางจากกรุงเทพ ถึง ประจวบ
ร่วม 8 ชั่วโมง นั่งจนก้นเหี้ยวหมดเลย เป็นการเดินทางที่เหนื่อยมากมาย โดยที่ไม่ได้ทำรายเลย ถึงเหนื่อย แต่ไม่เปนราย เพราะ
ความเหนื่อยมันสามารถทดแทนได้ กับชายหาดที่ค่อนข้างเปนส่วนตัว มันอารมโรแมนติกสุดๆ กำลังอยากที่จะอยู่ในอารมนี้พอดี ลอง
คิดดูนะ เราได้ออก ไปเดินทะเลช่วงเย็นๆหน่อย บนชายหาด ก็มีคนที่มาพักลงมาเล่นน้ามกัน เด็กๆก็ขุดทรายกันขึ้นมา เหมือนพยายามจะ
หาสมบัติยังไงยังงั้น มีคนใส่ชุดว่ายน้ามลงไปเล่นด้วย นี่ก็ยังเสียดายอยู่เลยนะ ว่าไม่ได้เอาบิกินี่ไป...อิอิ เออลืมบอกไป ขณะที่มองเหนคนเล่น
น้ามกันไปมา ตัวดิฉันเองนั่งอยู่บนยางล้อรถที่เขาเอามาทำเปนเสาคอร์สวอลเล่ย์บอล นั่งฟังเพลงไปด้วย พร้อมกับทอดสายตาไปให้ไกลเท่าที่จะทำ
ได้ ลมพัดไปมา มันดูเงียบ มีความสุขสุดๆเปนช่วงเวลาที่ฉันอยากจะเก็บไปนานแสนนาน ฉันตั้งใจไว้ว่า ฉันจะพยายามลากครายไปกะฉันอีกครั้งให้ได้
พออีกวันนึง ฉันก็มีความพยายามสูงมากมาย เนื่องด้วยนอนตอนตี 2 ตื่น 6โมงเช้า เพื่อมาเดินเล่นชายหาด รอพระอาทิตขึ้น ยังงงว่าเดินไปถึงชายหาดได้ไง รู้
สึกเหมือนตาลืมไม่ขึ้นเลย แล้วพระอาทิตเจ้ากรรมก็ดันโดนเมฆบัง สว่างบ้าง มืดบ้าง ทั้งง่วงและงงๆ ยังไงไม่รู้สรุปนั่งได้สักพักนึง ก็กลับห้องไปนอนต่อ ซะอย่างนั้น
สำหรับ 3 วันที่ได้ไป ก็ถือว่าสนุกดีนะ นานๆทีครอบครัวของเราจะได้ไปเที่ยวต่างจังหวัด ปีนึงจะมีครั้งนึง
แต่ประเด็นอยู่ที่ว่า พกหนังสือไปอ่านด้วย แต่สรุป อ่านได้ทั้งหมด 3หน้า ได้ ไม่หลับก็ไปเที่ยวก็ไปร้องคาราโอเกะ ตามประสา
ชีวิตนี้ดูไร้สาระจิงๆเลย
หลังจากไปเที่ยวสนุกสนานมา เราก็ต้องพบภาวะแห่งการสอบอีกแล้ว ก็อ่านๆไป ไม่รู้เข้าหัวรึป่าว แต่ว่าวันนี้เพิ่งไปสอบมา ตอน 16.15 - 18.15
ออกจากห้องสอบนี่จะมืดอยู่แล้ว ก็ไม่รู้ว่าทำได้ป่าว เพียงแต่หวังว่า ให้ได้มากกว่าครั้งก่อนนะ ดิฉันอุตส่ายอมติด w มานึงตัว หากแย่กว่าคราวที่แล้ว คงเสียใจ
ไปจนจบ แหงมๆ สอบเสร็จ เราก็ไปกินข้าวกะเพื่อนๆต่อ ก็แปลกดี ปกติไม่ค่อยได้ไปกินข้าวกะเพื่อนๆที่มหาลัยเยอะขนาดนี้ รู้สึกเขินๆ แต่ตอนกินก็ไม่เขินแหละ
เต็มที่ ขอบอกว่าอิ่มมาก ขณะที่กำลังพิมอยู่ หน้าท้องยังใหญ่อยู่เลย
....................................................
ป.ล. อ่อ จำได้แล้ว ว่าตอนนั้นที่จะอัพสเปซ เนื่องจาก ไอเสริมมา tag เอาไว้ หงานฝากบอกสุดหล่อว่า ไว้ขอกลับไปคิดก่อนนะว่า มีความลับอารายบ้าง แล้วอาจจะมาอัพให้
เกือบลืมไปว่า ไอโต หนีฉันไปมีผู้หญิงคนอื่น รู้ไหมว่าฉันเสียใจมากๆร้องไห้7วัน7คืนไม่หยุดเลยนะ...จิงๆนะ
ป.ล. สำหรับวันเกิดไอกวางที่ผ่านมา ขออวยพรอย่างเปนทางการ จิงๆกะว่าจะให้การ์ดด้วย แต่เนื่องจากไม่ได้ไปซื้อ ไว้รวบยอดปีหน้า 2ใบเลยนะ เออสงสัยคงเลี้ยงพร้อมน้อยหน่าแหงมๆ
ป.ล. สำหรับน้อยหน่า ช่วงเวลาที่ผ่านมา ตั้งแต่แกลับมาจากค่าย ขณะนี้ หูของดิฉัน บวมขึ้นมาประมาณ 8ล้านเท่า แล้วตอนนี้กรูก็ยังงงๆว่า ตกลงเมิงจะเอายังไงกันแน่ ไม่เข้าใจจิงๆ
แต่สำหรับทุกอย่างที่เพื่อนหวังดี เพื่อนก็ขอน้อมรับนะจ้ะ
......
ป.ล. ขอบคุณนะ ขอบคุนจิงๆ ก็ดีอะ อย่างน้อยทำให้ชีวิตดูมีสีสันขึ้นมาบ้าง 555...
January 01 1 January 2006 Happy New Year... นะเพื่อนๆทุกคน วันนี้เปนวันแรกของปี 2550 เราขึ้นศักราชใหม่กันแล้วนะ เปนไงฟังดูแล้วน่าตื่นเต้นดีเนอะ ว่าไหม สำหรับฉัน ปีใหม่ก็คงไม่พ้นอยู่กะครอบครัวของฉัน เหมือนทุกๆปี เหมือนเปนวันรวมญาติวันนึง ได้เจอะเจอคนที่ไม่ได้เจอกันบ่อยๆ ก็ดีเหมือนกัน ตอนแรกกะจาอัพตั้งนานแล้ว แต่ผลัดไปผลัดมา เลยคิดว่าวันนี้แหละวันดีที่สุดแล้ว เปนวันใหม่ ปีใหม่ และก็ควรเริ่มชีวิตที่ใหม่ๆ เช่นอารายก็ยังไม่รู้เหมือนกันอะ
สิ่งแรกที่อยากจาบอกก็คือ ดีใจสุดๆๆๆที่ช่วงสอบ อันแสนจะทรมานจิตใจของฉันได้ปิดฉากลงอย่างสวยหรู อันนี้ไม่รู้เหมือนกันว่า มันสวยหรูอย่างที่ฉันคิดเอาไว้จิงๆรึเปล่า หลังจากที่เหน็ดเหนื่อนอ่านหนังสือกานมานมนาน หากครายทำเต็มที่ ไม่ต้องห่วง ฉันคิดว่า ผลของมันต้องเปนอย่างที่คิดแน่ๆๆ
ต่อมาก็คือรายไม่รู้ แต่รู้ว่าอยากไปเที่ยว ปีใหม่ รอคนมาชวนไปเที่ยว ก็ไม่มีครายชวนอะ เพื่อนๆหนีกันกลับบ้านหมดเลย แต่ฉันว่า น่าจะถือเปนความโชคดีมากกว่านะ เพราะว่าปีใหม่ปีนี้คงเปนปีใหม่ที่แสนเศร้าที่สุดและก็โหดร้ายที่สุด เพราะว่าเกิดการวางระเบิดขึ้น มีทั้งคนตายและก็คนเจ็บ น่าสงสารเขาจัง เพราะเขาต้องตกเปนเหยื่อ โดยที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย ทามมายเด๋วนี้คนเราถึงช่างโหดร้ายจังเลยฟ่ะ เปนงายล่ะ ฉันเหมาะสมจะไปประกวดนางสาวไทย พอไหวไหม...นี่ก็กะว่าปีหน้าจะลองสมัครดู เฮ้อ กลัวจได้ที่หนึ่งอะทำไงดี อิอิ
สำหรับ เปนเรื่องที่ฉันคิดได้ตอนนั่งรถเมล์กลับบ้าน ก็คิดอะไรเพลิน เรื่องมันก็มีอยู่ว่า เราทุกคน ก็คงเคยฟังเพลงกันมาเยอะเหมือนกัน มีแนวเพลงที่ชอบแตกต่างกันไป ชอบนักร้องก็ไม่เหมือนกัน และก็คงมีเพลงในดวงใจเช่นกัน ดังนั้นฉันอยากให้ทุกคนลองมาเม้นดูว่า ครายชอบเพลงไหนกันบ้าง และชอบท่อนไหนของเพลงมากทีสุด อยากรู้จัง ว่าจะคิดเหมือนฉันไหม...
ตัวฉันเองนะ ก็ชอบเพลงเยอะเหมือนกัน แต่ตอนนี้ที่ชอบอยู่ ก็คงไม่พ้น เพื่อนฉันคือความเหงา เปนเพลงที่เหมาะสมกะฉันอย่างมากมาย ความรู้สึกในเพลงฉันชอบนะ ฟังแล้วมันช่างเหงาได้ใจมากมาย ฉันชอบท่อนนี้มากกกก "เมื่อใดที่หัวใจน้นอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว และคนเราจะทนเหงาไปได้สักเท่าไร " มันเปนเรื่องที่ถูกต้องมาก ว่าฉันจะเหงาไปได้อีกสักเท่าไร ฮือฮือ มานช่างน่าเศร้า จิงจิง
เพลงต่อไปก็คือ ฤดูที่แตกต่าง เพลงนี้อาจจาเปนเพลงที่ครายหลายๆคนก็คงชอบเหมือนกัน "อดทนเวลาที่ฝนพร่ำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เหนถึงความแตกต่าง อดทนเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่าง และทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ" เหมือนที่ฉันกำลังรอวันที่ฝนจางอยู่ไงจ้ะเพื่อนๆๆๆๆ
มานเปนเพลงที่อยู่ในอัลบั้นสีฟ้า ที่แอม เสาวลักษณื ร้องอะ เพลงชื่อว่า "ไม่มีพรุ่งนี้ให้แก้ตัว" มันเปนเนื้อหาประมานว่า เราควรจะทำให้ดีที่สุดกะคนที่เรารัก ให้ทำเหมือนว่า พรุ่งนี้ จะไม่มีวันใหม่รอเราอยู่ ให้เราสามารถได้แก้ตัวได้อีก งั้น จงทำให้ดี่ที่สุดเถอะ มันเปนเพลงที่ฟังแล้ว รู้สึกดี ยังไงบอกไม่ถูกอะ
เพลงต่อไปก็ต้องเพลงขออยู่คนเดียว ของ Instinct เปนเพลงที่ฉันก็ชอบนะ แต่ไม่รู้หรอกนะ ว่าจาเกิดอารมณ์แบบนี้รึป่ะ เพราะ แค่นี้ก็เบื่อจะแย่ กับการที่ต้องอยู่คนเดียว ท่อนที่โดนสุดๆก็ต้องๆ อยากแหงน แหงนขึ้นมองสุดฟ้า เพื่อให้น้ำตามันไหล ย้อนลงไป ในจุดที่มันลึก ลึกสุดหัวใจ เพื่อให้ไม่ไหลเมื่อได้เจอกับเทอ" เปนงายล่ะ แค่นี้มันก็ทรมานจิตใจกันไป
สำหรับเพลงนี้ก็เปนเพลงที่ชอบเหมือนกัน เพราะเพิ่งดูคอนเสริ์ต สีฟ้าสองมาเมื่อเช้า เพลงแค่ได้คิดถึง รู้ไหมว่าชอบเพลงนี้เมื่อไรไม่รู้ ฟังมาหลายครั้งมาก ตั้งแต่เวอชั่น ญารินดา รู้สึกว่า เวลาได้ฟังเพลงนี้อะ มันทำให้ได้มองย้อนกลับไปเวลาต่างๆที่ผ่านมา มันก็รู้สึกดีไปอีกแบบ
เพลงต่อไปก็เพลง ทุกอย่างของสครับ พลงนี้ก็ชอบ ชอบดนตรี ชอบเสียงร้อง ชอบเนื้อหา แต่ตัวเองทามไม่ได้แบบในเพลงหรอก แค่แอบหวังเล็กๆอะ
ต่อไปก็เพลง กอด ของSuperbaker รู้สึกว่าฟังแล้วอบอุ่นพิลึก แต่เวลาฟังต้องใช้จินตนาการอย่างสูงนะ ไม่งั้นจะไม่ได้อารมนี้หรอก จิงๆนะ
อย่างเพลงของมาช่าก็ต้อง"ไม่อยากนอนคนเดียว" ฟังแล้วมันรู้สึกเหงาจับใจมาก สามารถสัมผัสได้จิงๆ มานเปนความรู้สึกจากใจของฉันเฟ้ย เพราะตอยแรกๆ น้องฉันก็นอนอยู่กะฉันดีๆหรอก ไม่นานมันก็ทิ้งฉันให้นอนเปลี่ยวคนเดียว ซะอย่างงั้น...
นอกจากนั้น ก็ยังมี จากคนอื่นคนไกล เฟ้ย เปนเพลงๆหนึ่ง ที่เคยได้รู้สึก ชอบนะ ดูเปนนางเอกดี เพลงนี้อะ
อันนี้เปนแค่ตัวอย่าง ยังไงหากครายมีเพลงเด้ดมาแนะนำ อย่าลืมเม้นนะ ฉันจะได้ไปฟังบ้าง เด๋วฉันขอไปฟังเพลงก่อนนะแล้วจะมาบอกเพิ่ม สวัสดีปีใหม่นะ December 01 1 December 2006 เดือนนี้เป็นเดือนสุดท้ายของปีแล้วเนอะ...คิดๆไปแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าเวลามันช่างผ่านไปเร็วจิงๆ ยังรู้สึกได้ว่า เมื่อปี่ที่แล้ว ตอนวันที่31 ธันวา ยังไปติวบัญชีกะไออาม ไออิ๊ด ไอแนนอยู่เลย แล้วก็เลยไปเที่ยวสยามต่อ เขาถึงบอกกันว่า เวลาไม่เคยรอใคร หากเรามัวแต่รีรอ ไม่ยอมลงมือทำสักที มันก็มีแต่จะสายเกินไป ที่จะทำมันซะแล้ว
พอถึงเดือนนี้ก็น่าเศร้าใจอีกแล้ว เพราะต้องเริ่มอ่านหนังสืออีกแล้นเปนช่วงที่แสนจะทรมานใจซะเหลือเกิน แต่ยังดีหน่อยที่ปีนี้สอบก่อนปีใหม่ สอบเสร็จ ฉันจะได้เริงร่า กันไปมา คิดแล้วน่าจะสนุกๆเนอะ ใครมีสถานที่อะไรน่าไปสำหรับเพื่อเคาน์ดาว เอาแบบคนน้อยๆนะ อย่าลืมมาชวนไปล่ะ ไม่มีแอลกอฮอล์เข้ามาเกี่ยวข้องนะเฟ้ย เพราะฉันยังไม่ 20 ยังเปนเด็กๆอยู่ เข้าใจไหม...
ช่วงที่ผ่านมาเดือนนึง ฉันได้ไปทำงานมา เปนงานตรวจการบ้านเด็ก เวลาไปทำงาน จะรู้สึกเหมือนตัวเองเปนนางสาวไทยอะไรประมานนั้น เวลาเด็กเดินมา ก็ส่งยิ้มหวานให้ น้องท่องบวก ลบ คูญ หาร ไม่ได้ก็ต้องให้กำลังใจ "ไม่เปนไรนะค่ะเด๋วมาท่องใหม่" "เก่งมากเลยนะค่ะ" เปนไงล่ะ ดูฉันเปนคนมีจิตใจดีไหมล่ะ หากเจอเด็กผู้ชายหน้าตาดีหน่อย ก็จะมีถามชื่อ บ้านอยู่ไหน เรียนชั้นไหนแล้ว มีพี่ชายไหมอะไรประมานนี้ ก็คิดๆดู ว่าคนวัยเดียวกันเริ่มหาไม่ได้ คงจะต้องหาเอาแบบที่เด็กกว่าก็ได้ มันคงดูไม่น่าเกลียดใช่ไหม เพราะฉันก็ดูหน้าเด็ก กลมกลืนกันออก แต่ที่สำคัณที่สุดก็คือ ฉันเจอเด็กคนนึง รู้สึกเหมือนเป็นเนื้อคู่ฉันยังไงยังงั้น หน้าตาหล่อมากมาย มีไฝใต้ตาด้วย หน้าตาตรงสเปคฉันมาก ฉันชอบ ชอบอะ ทำไงดี เฮ้อ... ฉันน่าจะเกิดช้ากว่านี้อีกหน่อย หรือว่าน้องเขาควรจะเกิดเร็วกว่านี้ดีล่ะ เราถึงจะได้คู่กันอะ ว่าไหม
ตอนนี้ฉันก็รอเงินเดือนออกอย่างเดียวเลย เพราะว่า ยังมีหนี้ค้างคาอีกเยอะ ตอนนี้ก็ค่าเงินรายเดือน 300 บายเนีย 500 เกษตรแฟร์ 500 ไหนจะไปดรีมเวิล อีกเกือบ 1000 ไหนอยากจะไปภูเขาอีก เปน 1000กว่าอยู่ จะทำไงดี ฉันจะไปขายไรดีเนี่ย ให้มันได้เงินเยอะๆเนี่ย
เมื่อวานก็ได้คุยกะไอเพ่ย มันถามว่า ฉันเปรียบความรักเหมือนกับอะไร ฉันได้ยินแล้วก็นึกไม่ออกหรอก เพราะตั้งแต่เกิดมา ยังไม่เคยพบเจอกับความรักสักที ไอที่มันผ่านมาแล้วก็ผ่านไป มันอาจเรียกได้แค่ ความชอบ หรือความหลง อะไรประมานนั้นซะมากกว่า ความรักของฉัน มันต้องสามารถทำให้ฉันจริงจังกับมันได้จริง รู้สึกได้ว่า ชีวิตนี้ฉันคงขาดเขาไม่ได้ อะไรอย่างนั้น มันถึงจะเรียกว่าความรัก หรือว่าผู้ชายคนนั้น เขาสามารถทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันรักเขา ได้มากพอ หรือใกล้เคียงกับที่ฉันรักพ่อแม่ฉันได้ คนๆนั้นแหละ คือตัวจริง
ฉันก็เลยถามมันไปว่าแล้วแกอะเปรียบความรักเหมือนกับอะไรหรอ มันบอกว่าเหมือนเลโก้ เพราะ เลโก้ เวลาเราจะต่อมันขึ้นมา เราต่อมันด้วยความรู้สึก นึกคิดของเราเอง ไม่เหมือนจิกซอว์ที่เราต่อมันตามแบบที่เขามีมาให้ ฟังแล้วก็ดูดีเนอะ แต่ฉันก็เลยบอกมันว่า สำหรับฉันหากเปรียบความรักของฉันเหมือนเลโก้ สมมติว่าเราจะต่อรูปคนขึ้นมา ความรักของฉันก็คงต่อไม่ถึงครึ่งตัวดี ก็เลิกต่อแล้ว บางทีอาจต่อได้แค่ถึงหัวเข่าเองมั้ง และน้อยหน่าก็บอกฉันว่าความรักของมันเปรียบเหมือนหนังสือ ที่เราต้องค่อยๆอ่านมันไปทีละหน้า ทีละหน้า จนกว่าจะจบเล่ม แต่สำหรับฉันคงอ่านได้แค่คำนำเองมั้ง ฉันก็เบื่อที่จะอ่านต่อซะแล้ว หรือไม่ก็เผลอหลับไปซะก่อน แล้วเพื่อนๆที่ได้มาอ่าน...คุณคิดว่า ความรักของคุณเปรียบเหมือนอะไรเอ่ย บอกหน่อยได้ไหม อยากรู้จัง...
สุดท้ายนี้ ฉันอยากไปเที่ยวที่ไหนก็ได้ ที่มันไกลๆๆ แล้วหากเรามองไป ก็จะสามารถเหนพระอาทิตได้ใกล้ๆ มองไปมีแต่ภูเขาล้อมรอบ
เปนที่อากาศเย็นๆ แต่ถึงแม้มันจะเย็น แต่ฉันกลับรู้สึกอบอุ่นเพราะว่าบนภูเขานั้น มีแค่ฉันกะเขาอยู่สองคนไง เฮ้อ...
ป.ล. เย็นนี้ฉันจะไปเชียงใหม่แล้ว หากใครอยากได้ของฝากล่ะก็ ส่งตังมาด้วย ถึงจะซื้อกลับไปให้นะ ส่วนใครอยากได้ หนุ่มเหนือล่ะก็
อย่าหวังเลย เพราะฉันจะเก็บไว้คนเดียง อิอิ...
|
|
|
